Bukowina Tatrzańska i Krynica

Bukowina Tatrzańska

Choć sama miejscowość nie jest zbyt wielka – liczy sobie tylko ok. 2,7 tysiąca mieszkańców, przyciąga turystów atrakcyjnymi warunkami do uprawiania białego szaleństwa. Najwyższa część miejscowości położona jest aż 110 m n.p.m. Dzięki temu sprzyjające warunki narciarskie utrzymują się tutaj bardzo długo; zdarza się, że niektóre wyciągi są czynne jeszcze w kwietniu. W sumie działają tu aż 22 wyciągi. Nie stanowią one jednak żadnego, w miarę zwartego, kompleksu. Z powodu nietypowego położenia wsi, wyciągi rozrzucone są po różnych szczytach. Najpopularniejsze to: “Zwyrtlik”, “UFO” i “Mały Kasprowy”. Ceny za korzystanie z wyciągów nie są zbyt wygórowane. Za pojedynczy przejazd zapłacimy przeważnie 1,5 zł. Przykładowe ceny karnetów: 12-przejazdowy- 15 zł, czasowy (ważny od godz. 9-14) – 40 zł. Trasy narciarskie są dobrze przygotowane przez ratraki, oświetlone i sztucznie zaśnieżane. Przy wyciągach działają parkingi, punkty gastronomiczne, szkółki narciarskie oraz wypożyczalnie sprzętu narciarskiego.

Krynica

Krynica to jedno z najstarszych i jedno z najpiękniejszych uzdrowisk w południowej części kraju, ale odwiedzają ją nie tylko miłośnicy tamtejszych zdrojowych wód. Do Krynicy przyjeżdżają również miłośnicy czynnego wypoczynku spod znaku dwóch desek i kijków, którzy mogą tutaj do woli oddawać się swojej pasji. Najbardziej wytrawni narciarze jeżdżą na peryferiach uzdrowiska. Największą popularnością wśród nich cieszy się Jaworzyna Krynicka, która jest głównym ośrodkiem narciarskim w Beskidzie Sądeckim. Jest tam chyba najnowocześniejsza kolejka gondolowa w Polsce. Bilet normalny w górę kosztuje tylko 15 zł, a w dwie strony – 18 zł. Jest tam również najdłuższa oświetlona trasa narciarska w Polsce – ma aż 2,6 km długości. W Krynicy jest także mnóstwo łatwych tras dla niezbyt zaawansowanych lub nawet początkujących narciarzy. Znajdziemy je np. na zboczu Góry Zamkowej czy też Góry Parkowej, gdzie też najwięcej atrakcji czeka na najmłodszych narciarzy. Zadowoleni z wizyty w Krynicy będą również snowboardziści. W Słotwinach powstała dla nich specjalna rynna zjazdowa. Po szaleństwach na śniegu można zakosztować zabawy na lodzie. Jest tam bowiem również duża hala lodowa, w której możemy wypożyczyć łyżwy.

Przewodnik… po Orlej Perci?

Przewodniki po Tatrach

Aby móc bezpiecznie poruszać się po Tatrach należy wyposażyć się w przewodnik po górach wraz z mapą na której zaznaczone są szlaki prowadzące nas do najciekawszych miejsc w górach. W przewodnikach są informacje gdzie znajdują się schroniska, co jest bardzo ważne, ponieważ znajdując się w górach zawsze musimy pamiętać o zapewnieniu sobie noclegu, gdyż spędzenie nocy bez dachu nad głową w górach bywa niebezpieczne. Warto tez mieć ze sobą śpiwór i karimatę, bo nie zawsze jest dostatecznie dużo łóżek dla wszystkich turystów. Ale w przewodniku najważniejsze są szlaki, czyli takie kolorowe linie, które przecinają górą wzdłuż i wszerz, pokazując jaką drogą można zwiedzać góry. Dla osób, które chcą zwiedzać Tatry w dość spokojny przeznaczone są szlaki po dolinach i lekkich wzniesieniach. Dobrze jest wziąć na taką wycieczkę aparat, który pozwoli zachować wspomnienia na zdjęciach. Dla osób, którzy lubią wyzwania przygotowane są szlaki po wyższych partiach gór, gdzie można spróbować swoich sił podczas wspinaczki na najwyższe szczyty.

Orla Perć

Najtrudniejszym szlakiem w Tatrach jest, tak zwana, Orla Perć, czyli szlak prowadzący od przełęczy Zawrat do przełęczy Krzyżne. Szlak ten prowadzi grzbietem najwyższych partii gór. Jest w nim kilka naprawdę niebezpiecznych odcinków, które mogą zrobić wrażenie na niejednym turyście. Na przykład drabinka nad Kozią Przełęczą. Jest to metalowa drabinka przytwierdzona do pionowej skały za pomocą której trzeba zejść, aby móc kontynuować przygodę. Są osoby, które nie potrafią pokonać tego odcinka, ponieważ drabinka wisi nad ogromną przepaścią i tak naprawdę jeden mały błąd może spowodować, ze spadniemy na skały. Oprócz drabinki, na szlaku jest wiele łańcuchów, które pomagają nam wspiąć się na trudnych odcinkach. Po przejściu Orlej Perci człowiek ma wrażenie jakby zrobił coś wyjątkowego. Prawda jest taka, ze przejście tego szlaku jednorazowo w całości wymaga dobrej kondycji i doświadczenia w chodzeniu po górach. Co do bezpieczeństwa, to należy je zachować poprzez spokój i opanowanie, które pozwolą nam wejść na każdy szczyt.