Pomiar rzeki i Prędkość przepływu
Pomiar rzeki
W celu wykonania pomiarów należy dobrać najbardziej dogodny odcinek rzeki, aby trudności przy wykonywaniu pomiaru były jak najmniejsze, wyniki zaś pomiarów jak najbardziej ścisłe. Odcinek taki powinien odznaczać się możliwie zwartym korytem rzeki, z brzegami trwałymi, równoległymi do siebie i znajdować się na prostej, a nie na łuku, kierunek prądu powinien niewiele zmieniać się przy różnych stanach wody, koryto możliwie niezarośnięte, przekrój poprzeczny zbliżony do kształtu trapezowego lub owalnego, bez nagłych zaklęśnięć, dołów itp. Pomiar przekroju poprzecznego wykonuje się sondą pomiarową przez odmierzanie głębokości od zwierciadła wody. Odstępy punktów rzeki oraz różnorodności dna brzegów. Odległości znaczy się przy użyciu taśmy lub sznura pomiarowego. Na większych rzekach pomiar nieraz związany jest z dużymi trudnościami, wymaga bowiem urządzeń pomocniczych, jak kładki wiszące, promy itp. Na mniejszych rzekach urządzenia, jak mostki itp., robi się prowizorycznie. Można również wykonywać pomiary przy użyciu łodzi, posuwając się wzdłuż linki stalowej rozpiętej między brzegami i zaopatrzonej w metrową podziałkę.
Prędkość przepływu
Pomiary prędkości przepływu wody wykonać można tylko na powierzchni albo też w całym przekroju na różnych głębokościach; w tym ostatnim przypadku będą to pomiary zupełne, tzw. punktowe. Do pomiarów zupełnych używa się młynków hydrometrycznych. Do pomiarów powierzchniowych służyć mogą pływaki różnych typów. Pływaki mogą być powierzchniowa lub głębinowe. Przy sporządzaniu pomiarów pływakami powierzchniowymi należy wybierać dnie bezwietrzne, szczególnie przy mierzeniu małych prędkości przepływu. Pomiaru dokonuje się na możliwie prostym odcinku rzeki na długości równej co najmniej trzy- do pięciokrotnej szerokości rzeki. Przy brzegach nie powinno być roślinności i takich przeszkód, które powodują odchylenia strug wodnych i przeszkadzają pływakom w ich ruchu. Wzdłuż brzegu wbija się paliki (najlepiej po obu brzegach rzeki) górne, środkowe i dolne w odległościach mniej więcej równych 25-40 maks, gdzie maks jest to największa przypuszczalna prędkość przepływu wody w cieku i zmierzyć prędkość przepływu wody.
Bukowina Tatrzańska
Zakopane



Zakopane to największe miasto w górskiej części Polski, najbardziej znane i najczęściej odwiedzane przez turystów. Ma też oczywiście bogatą historię. Niestety jest ona najczęściej wątkiem pobocznym na szlakach turystycznych. Opcją obowiązkową natomiast są Krupówki i oscypki. Reszty można nie widzieć, a szkoda. Zakopane i Tatry były wielokrotnie inspiracją młodopolskich artystów. Ich śladów w okolicach jest wiele. Warto je zobaczyć. Dlatego nim następny raz pojedzie się w góry i do Zakopanego, warto przejrzeć przewodniki i informatory turystyczne. Szybko okaże się, że oscypki to nie wszystko. Jest też wiele do zobaczenie i niekoniecznie są to tylko góry. Wystarczy zobaczyć co interesującego jest w ofercie takich miejsc, jak galerie i zakopiańskie muzea. Może warto też sprawdzić, co dzieje się w teatrze Witkacego, być może będzie tam do zobaczenia spektakl, na który w dużym mieście liczyć nie można. Dobrze mieć w Zakopanym oczy i uszy otwarte. Widzieć, wiedzieć i rozumieć więcej to naprawdę duża rzecz.
Tatry, to doskonała miejsce dla letnich wycieczek. Jednak przede wszystkim są to góry, które znakomicie nadają się do zjazdów narciarskich. W górach jest kilkanaście znakomicie wyposażonych ośrodków narciarskich. Coraz lepiej ma się również stan wyciągów, które też są zróżnicowane, więc można sobie wybrać swój ulubiony. Jest też wiele wypożyczalni sprzętu, a także liczne szkoły narciarskie. Mają one bardzo rozbudowaną ofertę, w której są także propozycje nauki już dla kilkulatków. Stoki w sezonie są doskonale naśnieżone i mogą zadowolić nawet narciarskich asów. Zresztą amatorzy deski snowbordowej równie dobrze mogą się tam bawić. Jeśli narciarstwo zna się tylko ze słyszenia, dobrze bliżej się nim zainteresować, bo to naprawdę doskonały sport zimowy, nie tylko zapewnia utrzymanie świetne kondycji, ale też gwarantuje wspaniałą zabawę. Bratanie się z nartami najlepiej zacząć od oślej łączki, czyli takiej części stoku, gdzie znajdują się początkujący narciarze, którzy ćwiczą tam pod okiem instruktorów.